![Zdjęcie ilustracyjne](http://www.umk.pl/wiadomosci/serwisy_wp/zdjecia/34027/srednie.jpg)
Moje wykształcenie i kariera zawodowa są ściśle związane z Wydziałem Nauk o Zdrowiu Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy UMK. Tutaj w roku 2005 uzyskałem tytuł magistra fizjoterapii, następnie w roku 2011 stopień doktora nauk medycznych, w roku 2015 stopień doktora habilitowanego nauk o zdrowiu, a w 2020 roku tytuł profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu. Jestem pierwszym absolwentem Wydziału Nauk o Zdrowiu CM UMK, który uzyskał stopień naukowy profesora. Staż podoktorski również odbyłem w swojej Alma Mater, gdzie rozwijałem prace badawcze i zainteresowania skupione wokół zagadnień związanych z wykształceniem kierunkowym oraz fizjologią stosowaną i kliniczną. Obecnie jestem kierownikiem Katedry Fizjologii Wysiłku Fizycznego i Anatomii Funkcjonalnej CM UMK (2021 r.)
Zasadniczą część mojego dorobku naukowego stanowią badania nad wpływem czynników środowiskowych i chorobowych na procesy fizjologicznej adaptacji autonomicznego układu nerwowego, a także biologiczne mechanizmy leżące u podstaw rozwoju dysautonomii i związanego z nią chronicznego zmęczenia. Od tego czasu, wraz z własną grupą badawczą rozwijam projekty w pięciu głównych obszarach:
Badania dotyczące krótkotrwałej reakcji układu sercowo-naczyniowego i autonomicznego układu nerwowego na ekstremalne bodźce fizyczne,
Zagadnienia terapeutycznego zastosowania treningu fizycznego i jego modulującego wpływu na autonomiczny układ nerwowy,
Badania nad ilościową i jakościową oceną zaburzeń czynnościowych autonomicznego układu nerwowego w wybranych chorobach, NAFLD/NASH/MAFLD,
Badanie wpływu całkowitej deprywacji i fragmentacji snu na wybrane parametry układu sercowo-naczyniowego i funkcje autonomicznego układu nerwowego,
Mechanizmy patologiczne, biomarkery, diagnostyka i terapia zespołu chronicznego zmęczenia (ME/CFS).
Współpraca międzynarodowa stanowi zasadniczą część mojej kariery naukowej. Zaraz po uzyskaniu stopnia doktora odbyłem liczne kursy i staże zagraniczne. Obecnie współpracuję z kilkoma zagranicznymi ośrodkami naukowymi zajmującymi się badaniami nad zespołem ME/CFS oraz terapeutycznymi zastosowaniami treningu fizycznego. Aktywna współpraca międzynarodowa przynosi wymierne efekty w postaci kilkudziesięciu publikacji naukowych, wspólnych wniosków grantowych, udziału w międzynarodowym konsorcjum oraz w towarzystwach naukowych. Współpraca z Prof. Julią Newton z ośrodka Institute of Cellular Medicine, Newcastle University, Newcastle upon Tyne w Wielkiej Brytanii skupia się na wspólnych projektach badawczych dotyczących: oceny stopnia nasilenia dysautonomii oraz skutków interwencji niefarmakologicznej w grupach chorych na ME/CFS, oceny skuteczności interwencji w postaci treningu fizycznego w NAFLD/NASH. W 2016 uzyskałem Fellowship Award for Professor Associate w Newcastle University, grant na badania nad niefarmakologicznymi terapiami ME/CFS.
W 2013 roku we współpracy z The Institute of Cellular Medicine, Newcastle University (Wielka Brytania) oraz The National Center for Neuroimmunology and Emerging Diseases, Menzies Health Institute Queensland, Griffith University (Australia), zainicjowałem pierwsze w Polsce badania nad występowaniem przewlekłych chorób zespół zmęczenia w populacji polskiej. W trakcie wielomiesięcznych badań poddano obraz i przebieg tego zespołu charakterystyce jakościowej i ilościowej w starannie wyselekcjonowanej kohorcie osób spełniających kryteria diagnostyczne ME/CFS. W 2019 otrzymałem grant The ME Association Research Grant, „Investigating factors present in plasma that modulate mitochondrial function in patients with ME/CFS”, w którym byłem jednym z wnioskodawców.
W latach 2018-2020 brałem czynny udział w grancie COST CA:15111 European Network on Myalgic Encephalomyelitis/Chronic Fatigue Syndrome (EUROMENE) finansowany przez Europejską Współpracę w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych COST jako przedstawiciel Polski.
W latach 2011-2013 prowadziłem zadania badawcze w ramach projektu POIG.01.04.00-22-007/09-00, „Stworzenie systemu informatycznego. Test Sprawności Operacyjnej (TSO)”.
Wspólnie z międzynarodowym konsorcjum zrzeszającym naukowców z 29 ośrodków działającym w ramach COST, opracowałem konsensus ekspertów w sprawie diagnozy, świadczenia usług i opieki nad osobami z ME/CFS w Europie, European Network on Myalgic Encephalomyelitis/Chronic Fatigue Syndrome (EUROMENE): Expert Consensus on the Diagnosis, Service Provision, and Care of People with ME/CFS in Europe. Artykuł ten, od momentu opublikowania w 2021 roku, został zacytowany 122 razy wg Google Scholar.
Wraz z profesorem Karlem Morten z Nuffield Department of Women's & Reproductive Health, Oxford University, Morten's Group, Oxford, w Wielkiej Brytanii nawiązałem dwustronne porozumienie realizujące wspólne projekty badawcze dotyczące dysfunkcji mitochondriów w ME/CFS, utworzenie biobanku próbek morfotycznych elementów krwi i osocza oraz ocenę efektów leczenia niefarmakologicznego u chorych na ME/CFS. Wspólnie z ośrodkiem z Oxford University opublikowałem artykuł opisujący zastosowanie nowatorskiej metody uczenia się maszynowego, która efektywnie klasyfikuje pacjentów z ME/CFS na podstawie wyników badań komórek krwi pacjentów przy użyciu spektroskopii Ramana. Artykuł ten, opublikowany w wysoko punktowanym czasopiśmie „Advanced Science” został opisany również w „Advanced Science News”. Jest to jeden z najczęściej czytanych artykułów z tego czasopisma od czasu wydania do kwietnia 2024.